Your browser is outdated. Upgrade your browser for better user experience and security
Gebaseerd op een gesprek met prof. Philippe Lefebvre, diensthoofd van de NKO-afdeling van CHU Luik en professor aan de Universiteit van Luik. Gerenommeerd expert in auditieve implantologie met veel kennis van implanteerbare microfoontechnologie. Na een opvolging van het dagelijkse leven van patiënten gedurende ruim 3,5 jaar heeft dit cochleair implantaat zijn doeltreffendheid en veiligheid wel bewezen. Een ‘fase 2’ zou binnenkort van start moeten gaan.
Een cochleair implantaat is tegenwoordig een must als de hoortoestelaanpassing niet meer voldoende resultaat kan bieden. Als de patiënt met een goed afgesteld hoortoestel minder dan 50% spraakverstaan heeft, komt hij in aanmerking voor een cochleair implantaat. Het verschil met een hoortoestel is dat een cochleair implantaat elektrisch stimuleert en niet akoestisch. Het is al lange tijd de standaardbehandeling bij een ernstig tot zeer ernstig gehoorverlies.
Het implantaat geeft de resterende neuronen in het oor een elektrische stimulans. “In geval van een volledige doofheid beschikt een patiënt over een reserve van zo’n 1 500 à 3 000 neuronen Normaal zijn dat er 30 000. Het zijn die overblijvende neuronen die worden gestimuleerd zodat de patiënt tot spraakbegrip kan komen”, legt prof. Lefebvre uit. Hij was in België de eerste chirurg die een volledig implanteerbaar cochleair implantaat (TICI) van MED-EL plaatste, de Oostenrijkse fabrikant van gehoorimplantaten.
De professor licht de evolutie en uitdagingen van die technologie toe: “Vergeet niet dat er al in de jaren ‘80 systemen met meerdere elektroden in het slakkenhuis werden geplaatst om de tonotopie in stand te houden. Naast TICI bestaat het moderne cochleaire implantaat tegenwoordig uit een systeem dat onder de huid wordt geplaatst om de elektrische stimuli uit te sturen en een extern systeem dat de externe geluidsprocessor is. Het externe systeem zet de mechanische geluidsgolf om in een elektrisch signaal dat via de huid wordt doorgegeven. In dit systeem verbruikt de overdracht door de huid veel energie. Sinds enkele jaren wordt er onderzoek gedaan naar manieren om deze overmatig zichtbare en onaantrekkelijke processor te elimineren. ”
Om dit te bereiken moet aan een aantal uitdagingen worden voldaan: de microfoon en alle signaalverwerkende elektronica dienen subcutaan geplaatst te worden alsook de oplaadbare batterij. “Die technologische uitdaging wordt nog groter als je bedenkt dat je elektronica in water brengt en dat het systeem 15 tot 20 jaar moet meegaan”, voegt hij eraan toe.
De TICI werkt als volgt: De microfoon die zich onder de huid boven het oor bevindt, vangt geluid op, dat vervolgens in het implantaat wordt verwerkt en elektrische stimuli verzendt naar de elektroden die in het binnenoor zijn geplaatst. De resterende neuronen in het oor worden tot slot elektrisch gestimuleerd door deze elektroden.
Veel patiënten wilden graag een cochleair implantaat dat zou werken zonder extern gedeelte, dat ook onzichtbaar zou zijn en zelfs zou werken wanneer ze slapen. Twee ondernemingen – MED-EL en Cochlear – gingen de uitdaging aan. Ze gingen aan de slag om dit volledig implanteerbare model te ontwikkelen. De onderzoekers van MED-EL werken al meer dan 10 jaar verwoed aan de ontwikkeling van dit systeem. “MED-EL is eigenlijk 15 jaar geleden van nul gestart. Het cochleair implantaat van MED-EL werkt nu zoals het hoort. In 2020 plaatste ik de drie eerste subcutane cochleaire implantaten ter wereld. Deze eerste operaties vonden plaats in Luik en München. De eerste persoon die we opereerden, was een jonge man met ernstig gehoorverlies.”
Die technologische uitdaging wordt nog groter als je bedenkt dat je elektronica in water brengt en dat het systeem 15 tot 20 jaar moet meegaan
Sinds die eerste implantaten lieten veel patiënten weten hoe tevreden ze zijn. “We hebben de patiënten na de implantatie opgevolgd. De resultaten zijn schitterend. De implantaten werken net zo goed als externe processors. De patiënten zijn zodanig onder de indruk dat ze zich afvragen waarom die opvolging nodig is. We zijn echter verplicht om ze terug te laten komen. We gaan ons werk voortzetten in een zogenaamd multicentrisch onderzoek van ‘fase 2’ en gaan er de komende twee tot drie maanden nog eens 30 implanteren (in CHU Luik, in Duitsland, Wenen, Polen, Antwerpen …).”
Ik heb helaas één kanttekening … Het product is nog niet op de markt omdat de Europese regelgevende instanties het licht nog niet volledig op groen hebben gezet. “Twintig jaar geleden had het product al op de markt kunnen zijn. Bepaalde regels kunnen de toegang tot de zorg van patiënten vertragen”, geeft prof. Philippe Lefebvre toe.
